متن:
و من کلام له علیه السلام لما أنفذ عبد الله بن عباس إلى الزبیر قبل وقوع الحرب یوم الجمل لیستفیئه إلى طاعته
لَا تَلْقَیَنَّ طَلْحَهَ فَإِنَّکَ إِنْ تَلْقَهُ تَجِدْهُ کَالثَّوْرِ عَاقِصاً قَرْنَهُ یَرْکَبُ الصَّعْبَ وَ یَقُولُ هُوَ الذَّلُولُ وَ لَکِنِ الْقَ الزُّبَیْرَ فَإِنَّهُ أَلْیَنُ عَرِیکَهً فَقُلْ لَهُ یَقُولُ لَکَ ابْنُ خَالِکَ عَرَفْتَنِی بِالْحِجَازِ وَ أَنْکَرْتَنِی بِالْعِرَاقِ فَمَا عَدَا مِمَّا بَدَا
أقول هو علیه السلام أول من سمعت منه هذه الکلمه أعنی فما عدا مما بدا
ترجمه:
به «ابن عبّاس»، آنگاه که او را نزد «زبیر» اعزام میفرمود تا پیش از جنگ جمل به اطاعت خود بازش گرداند
شناخت دشمن
با «طلحه» رو به رو مشو، که او را گاوی آماده حمله با شاخهای تیز کرده یابی. او «کوه» را «کاه»، و کارهای سخت و دشوار را ساده و راحت جلوه دهد. ولی با «زبیر» دیدار کن که نرمخوتر است. پس به او بگو پسر داییت گوید: مرا در حجاز میشناختی ولی در عراق نشناختی. منظورت چیست شریف رضی گوید: این جمله «فَما عَدا مِما بَدا» در ادبیّات عرب نخست از آن حضرت شنیده شده است.
اندیشه