جهان در التهاب و بحران به سر میبرد. بهعبارتی، مقابلۀ بزرگ با بحرانسازان بزرگ نیازمند به عنایات آسمانی است؛ نیازمند به توجه به نیروهای آسمانی است. مسلمانان، شیعیان و مستضعفان شخص عالیمقامی دارند که حضرت کهفالورا، امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، حضرت روز قلورا، نور الله فی ظلمات الارض است. اگر در همین شرایط، مؤمنان و شیعیان همۀ قوای خودشان را متوجه و متوسل به ساحت مقدس امام عصر (علیه السلام) نکنند و تنها بخواهند به مدد نیروهای فیزیکی و امکانات نظامی مقابله کنند، به دستاوردهای بزرگی نخواهند رسید. زمان، زمانهای است که ما به انواع طرق متوسل باشیم.
برای توسل جستن به ساحت مقدس مهدوی، یک، باید بتوانیم نجاسات را از خودمان دور کنیم. نجاسات یک وقت نجاسات فیزیکیاند: خون است، بول است و… . اما یک وقت نجاسات اخلاقیاند که در عالم نفسانی اتفاق میافتند؛ آلودگیهای نفسانی که عموم ما به آن مبتلا هستیم. نجاسات در عالم خیالاند.
باید بتوانیم ساحت جسم و نفس و قلب و خیال را از نجاسات تطهیر و مطهر کنیم. از این طریق، یک، با نیروهای شریر شیطانی که کابالیستها در واقع روانه میکنند — نیروهای شیطانی برای سرکوب کردن مسلمانان — مقابله میکنیم.
دو، به ساحت قدس مهدوی توسل و تمسک پیدا میکنیم، نیروهای معنوی را جلب میکنیم و قوت میگیریم و از همه مهمتر، از مسیر این عنایت، هدایت به امر اتفاق میافتد، تصرف ولایی اتفاق میافتد، جانها مطهر میشوند و بلاها مرتفع میشود.