«ایران دارد بلوف ما را میشنود»
ایران دارد بلوف ما را میشنود چون میداند حمله زمینی برای نیروهای آمریکایی فاجعهبار خواهد بود. انجام یک حمله تمامعیار برای ایجاد دموکراسی احمقانهترین کاری است که میتوانیم انجام دهیم. آنها یک مزیت استراتژیک قاطع دارند. ما یک ارتش باورنکردنی داریم. با اختلاف بهترین در جهان، هیچ کس دیگری به آن نزدیک هم نمیشود.
هنوز اینجا مهم نیست. ایران عظیم است و مانند یک قلعه ساخته شده است. ۹۰ میلیون نفر جمعیت، چندین پایگاه و پاسگاه مخفی، مکانهای بینهایت برای کمین سربازان آمریکایی و بیش از ۶۰۰۰۰۰ جنگجو دارد که از نظر ایدئولوژیکی انگیزه دارند تا تا سر حد مرگ بجنگند و تا حد امکان سربازان آمریکایی را بکشند. مساحت سرزمین آنها ۵۰٪ بزرگتر از مجموع عراق و افغانستان است.
آنها ۵ برابر بیشتر از مجموع نیروهایی که ما در عراق و افغانستان با آنها روبرو شدیم، سرباز دارند – و همه میدانند که این نیروها چگونه پیش رفتند. اینها هم یک مشت چوپان بز با آرپیجی نیستند. آنها ارتشی پیشرفته دارند، از هر کس دیگری که ما در دههها با آن روبرو شدهایم مجهزترند، و همچنین برای این درگیری دهههاست که آماده شدهاند. علاوه بر این، جنگجویان آنها معتقدند که در یک مأموریت مقدس و درست هستند.
ما رهبران مذهبی آنها را شهید کردیم و کشورشان را در صحنه جهانی تحقیر کردیم و ایرانیان مردمی بسیار مغرور هستند. این مردم با کمال میل دههها تا پای مرگ در یک جنگ فرسایشی وحشیانه میجنگند، و از فرصت کشتن هر چه بیشتر آمریکاییها و در نهایت شهادت به دست شیطان بزرگ، احساس افتخار میکنند. تحلیلگران تخمین میزنند که برای تأمین امنیت ایران در یک حمله زمینی تمام عیار، به ۵۰۰۰۰۰ تا ۱ میلیون سرباز نیاز است.
این کار به دههها، تریلیونها دلار هزینه نیاز دارد و از نظر بزرگی بسیار چالش برانگیزتر از فتح عراق و افغانستان روی هم رفته خواهد بود. تخمین اینکه چند سرباز آمریکایی کشته خواهند شد، دشوار است. این اتفاق نخواهد افتاد. حتی فکر کردن به یک حمله زمینی تمام عیار هم مسخره است. این حرفها در مورد اینکه دولت احتمالاً آمریکاییها را برای حمله آماده میکند مزخرف است.
آنها دارند بلوف میزنند تا تهران را پای میز مذاکره بیاورند و تهران هم این را میداند. با این اوصاف اگر ما آنقدر دیوانه باشیم که یک حمله تمامعیار را امتحان کنیم، ایرانیها از آن استقبال میکنند. کشورشان به گورستانی برای سربازان آمریکایی تبدیل میشود و هزینهها کشور ما را ورشکسته میکند. ما نمیتوانیم چنین اشتباهی را مرتکب شویم.