زندانبان راستگو؛ روایتی از عظمت عبادی امام عسکری(ع) در برابر دسیسه‌های عباسیان

زندانبان راستگو؛ شاهد عبادت‌های بی‌بدیل امام عسکری(ع)

در دوران امامت حضرت امام حسن عسکری(ع)، عباسیان در اوج فشار و سخت‌گیری بر اهل‌بیت(ع) بودند. آنان تلاش می‌کردند تا با محدودیت‌های شدید، امام را تحت فشار قرار دهند و نفوذ معنوی ایشان را در جامعه کمرنگ سازند. اما در این میان، «صالح» زندانبان امام، نقشی متفاوت ایفا کرد و حقیقتی را آشکار ساخت که به رسوایی دشمنان انجامید.

دستور سخت‌گیری و شهادت صادقانه زندانبانان

صالح که زندانبان امام عسکری(ع) بود، به دو نفر از زیردستان خود دستور داده بود که بر امام سخت بگیرند. اما روزی، او آن دو نفر را در برابر چشمان درباریانی که خواستار اعمال فشار بیشتر بر امام بودند، حاضر کرد و با لحنی سرزنش‌آمیز گفت:

«وای بر شما! با این مرد کار شما به کجا کشید؟»

آن دو نفر که خود شاهد عظمت و کرامت امام بودند، بدون هیچ پرده‌پوشی و با صراحت کامل شهادت دادند و گفتند:

«چه می‌گویی در مورد مردی که روزها روزه می‌گیرد، شب‌ها از آغاز تا پایان، مشغول عبادت و مناجات است و سخنی نمی‌گوید و به غیر عبادت اشتغال ندارد؟ هر گاه چهره او را می‌دیدیم، از هیبت او بر اندام ما لرزه می‌افتاد!»

رسوایی درباریان عباسی

این گواهی صادقانه و بی‌پیرایه، چنان تأثیری بر فضای مجلس گذاشت که درباریان عباسی که برای تحقیر امام آمده بودند، با کمال خفت و سرافکندگی از مجلس خارج شدند. آنان در حالی که انتظار شنیدن گزارش‌هایی از ضعف یا خطای امام را داشتند، با حقیقتی مواجه شدند که عظمت و قداست حضرت امام عسکری(ع) را به‌وضوح نمایان می‌ساخت.

پیام این روایت برای منتظران

این روایت، درس‌های عمیقی برای جامعه منتظر دارد:

• عظمت اولیای الهی را نمی‌توان با زور و فشار پنهان کرد؛

• صداقت و راستگویی حتی در میان دشمنان، حجت را تمام می‌کند؛

• عبادت و بندگی خالصانه، هیبتی ایجاد می‌کند که حتی دشمنان را به تحسین وامى‌دارد؛

• نقشه‌های دشمنان در برابر کرامت اهل‌بیت(ع) همواره به شکست می‌انجامد.

📖 منبع:
امام‌شناسی | برشی از مجموعه کتاب‌های «کشکول موعود» | جلد پنجم | «عبرت ایام»
تهیه و گردآوری: واحد پژوهش مؤسسه فرهنگی موعود عصر(عج)