سلاحهای خاموش در جنگهای نوین؛ راز «میکروبهای نوپدید و بازپدید» در آزمایشگاههای بیوتروریسم
در معادلات استراتژیک جهان امروز، ماهیت جنگها از درگیریهای سخت نظامی و سختافزاری به سمت تهدیدات پیچیده، نامرئی و نامتقارن دگرگون شده است. یکی از هولناکترین ابعاد این جنگ مدرن، «بیوتروریسم و جنگ زیستی» است؛ سلاحی نامرئی که بی سر و صدا زیرساختهای انسانی، اقتصادی و جمعیتی ملتها را هدف قرار میدهد، بدون آنکه نیازی به شلیک گلولهای باشد.
در کتاب پژوهشی «بیوتروریسم» (کاری از واحد پژوهش مؤسّسه فرهنگی موعود عصر عجّلاللهفرجهالشریف)، با بررسی ابعاد علمی و پشتپردههای نظامی این تهدید، دو اهرم اصلی نظام سلطه در تسلیحات بیولوژیک کالبدشکافی شده است: «میکروبهای نوپدید» و «میکروبهای بازپدید».
۱. میکروبهای نوپدید؛ مهندسی ژنتیک در خدمت انهدام انسان
برخلاف پاتوژنهای طبیعی، «میکروبهای نوپدید» محصول تغییر و دستکاری عامدانه میکروارگانیسمها در آزمایشگاههای پیشرفته بیوتکنولوژیک هستند:
- تولید گونههای جهشیافته: متخصصان جنگ زیستی با بهرهگیری از فناوری دستکاری ژنتیکی، باکتریها و ویروسهای وحشی موجود در طبیعت را دگرگون ساخته و گونهها یا زیرگونههایی کاملاً نوظهور با ضریب سرایت و مرگزایی بالا خلق میکنند.
- فقدان ایمنی در جامعه جهانی: از آنجا که سیستم ایمنی بدن انسان و سامانههای دارویی دنیا شناختی از این سویههای دستساز ندارند، انتشار آنها به بحرانهای مهارناپذیر تبدیل میشود. نمونههایی چون ایدز (HIV)، سارس (SARS) و ابولا (Ebola) در زمره پدیدههایی با ابهامات جدی آزمایشگاهی و بیوتروریستی دستهبندی میشوند.
۲. میکروبهای بازپدید؛ گروگانگیری سلامت جهان با ویروسهای ریشهکنشده
دسته دوم از تهدیدات هولناک بیولوژیک، «میکروبهای بازپدید» نام دارند؛ ویروسها و باکتریهای مرگباری که پیشتر به همت جامعه جهانی ریشهکن شده یا تحت کنترل کامل درآمده بودند، اما به عمد دوباره به چرخه حیات بازگردانده میشوند:
- انحصار بانکهای میکروبی: برخی قدرتهای جهانی، بهویژه ایالات متّحده آمریکا، با وجود اعلام رسمی ریشهکنی برخی بیماریها، نمونههای زنده این ویروسهای مرگبار را در آزمایشگاههای سطح ۴ ایمنی زیستی خود انبار کردهاند.
- کابوس احیای ویروس آبله: ویروس «آبله» دهههاست در دنیا ریشهکن شده و جمعیت فعلی زمین (بهویژه متولدین چهار دهه اخیر) هیچگونه واکسیناسیون یا ایمنی فعالی در برابر آن ندارند. نشت عمدی یا سناریوسازی با انتشار ویروس آبله از سوی دارندگان این بانکهای زیستی، میتواند به یک فاجعه انسانی و نسلکشی تمامعیار در سطح جهان ختم شود.